Aktualności » Historia zapomnianego cmentarza

Staraniem Komitetu ds. CPW ukazała się wyjątkowa książka opowiadająca o Cmentarzu Powstańców Warszawy na warszawskiej Woli.

Historia zapomnianego cmentarza

Cmentarz Powstańców Warszawy

Na wieść o wybuchu powstania w Warszawie Adolf Hitler wpadł w furię. Rozkazał zrównać miasto z ziemią a jego mieszkańców wymordować. Niemcy skrupulatnie zaczęli realizować jego dyrektywę.

Tak zaczyna swą opowieść o Cmentarzu Powstańców Warszawy pan Maciej Janaszek-Seydlitz, syn warszawskiego Powstańca i prezes Stowarzyszenia Pamięci Powstania Warszawskiego (www.sppw1944.org).

Książka, wydana staraniem Społecznego Komitet ds. Cmentarza Powstańców Warszawy jest bezpłatna. Będzie rozdawana na Cmentarzu Powstańców Warszawy w trakcie uroczystości 1 sierpnia.

Publikacja zawiera syntetyczny opis historii Cmentarza Powstańców Warszawy na Woli, największej nekropolii powstańczej Stolicy oraz prac prowadzonych przez Komitet.

Dzieje i pośmiertny los żołnierzy, a także ludności cywilnej powstańczej Warszawy pozostaje dalej nieznany wielu mieszkańcom naszego miasta. To dzięki ludności cywilnej, dzięki jej postawie motywowanej patriotyzmem najwyższej próby, odwagą i poświęceniem Powstanie Warszawskie miało szansę przetrwać 63 dni i stać się jednym z najpiękniejszych mitów budujących przez lata zniewolenia tożsamość pokoleń Polaków w kraju i za granicą.
Ukazanie się niniejszej pozycji w roku ważnych dat: 70. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego 75 rocznicy wybuchu II wojny światowej i 25-lecia Wolności, powoduje, że Czytelnik otrzymuje w formie dokumentu świadectwo prawdy historycznej. Jest ono zarazem hołdem należnym Poległym i Pomordowanym, którzy spoczywają na największej i przez lata celowo zapomnianej powstańczej nekropolii Stolicy.

Książka mogła się ukazać dzięki wsparciu działań Komitetu przez władze rektorskie Uniwersytetu Warszawskiego, a w szczególności dzięki pani prof. Katarzynie Chałasińskiej-Macukow i panu prof. Alojzemu Nowakowi wspierających misję Komitetu w wymiarze merytorycznym, organizacyjnym i — co w dzisiejszych czasach niebagatelne — także finansowym.

Publikacja nie powstałaby w tym kształcie, gdyby nie autor, pan Maciej Janaszek-Seydlitz, który rzetelne udokumentował i opisał historię tej powstańczej nekropolii.

Celem działań Komitetu ds. Cmentarza Powstańców Warszawy od wielu lat jest to, aby Ci znani z nazwisk i funkcji, jak również Ci bezimienni, którzy oddali swoje życie za wolną Polskę zostali godnie uczczeni i upamiętnieni. Ta publikacja przybliża nas istotnie do tego właśnie celu. Słów brak, by wyrazić wdzięczność.

Komitet ds. Cmentarza Powstańców Warszawy
przy Światowym Związku Żołnierzy Armii Krajowej

Został zarejestrowany jako stowarzyszenie zwykłe przez Prezydenta m.st. Warszawy 12 października 2004 roku. Działa na wolontariatu.

Misją Komitetu ds. Cmentarza jest godne upamiętnienie 104 105 ofiar cywilnych i wojskowych, spoczywających nu największej i niemal nieznanej społeczeństwu powstańczej nekropolii Stolicy Komitet podejmuje intensywne starania o zmianę dotychczasowego wystroju Cmentarza Powstańców Warszawy tak, aby prawda historyczna o tym wyjątkowym miejscu pamięci narodowej została wydobyta i stała się powszechnie znana w kraju i za granicą – wszędzie tam, gdzie żyją rodacy.

Dlatego Komitet zabiega o to, aby w ramach rewitalizacji cmentarza pojawiła się właściwa symbolika: religijna i powstańcza, aby ogrodzono nekropolię, wykonano bramy, aby powstała Ściana i Izba Pamięci. Z tej perspektywy kluczową kwestią jest przywrócenie Poległym i Pomordowanym ich tożsamości, która świadomie i systematycznie była zacierana przez lata w PRL. Komitet od lat w formie ankiet gromadzi dane o osobach pochowanych na cmentarzu i ma znaczące osiągnięcia w tej trudnej sprawie ze względu na upływ czasu i zaszłości historyczne.

Obecnie prace Komitetu ds. Cmentarza Powstańców Warszawy prowadzone są pod honorowym patronatem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Bronisława Komorowskiego.

Patronat merytoryczny sprawują nad nimi od lat władze Uniwersytetu Warszawskiego, dzięki zaangażowaniu i życzliwości których Komitet dysponuje organizacyjnym zapleczem, adresem i aktualizowaną stroną internetową.

Dla realizacji celów statutowych Komitet współpracuje z organami administracji publicznej szczebla centralnego i samorządowego, w tym: z Urzędem Wojewody Mazowieckiego, z Radą Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, z Urzędem Prezydenta m.st. Warszawy oraz podległymi mu jednostkami: Muzeum Powstania Warszawskiego (od ubiegłego roku jest zawarta umowa o współpracy w zakresie ustalenia tożsamości pochowanych na tym cmentarzu) i z Domem Spotkań z Historią. Misji Komitetu ogromną życzliwość okazuje hierarchia kościelna, w szczególności Ordynariat Polowy Wojska Polskiego.

Społecznym działaniom Komitetu wytrwale towarzyszą media tradycyjne oraz elektroniczne.

W ostatnim czasie w prace Komitetu coraz silniej angażują się wszystkie organizacje harcerskie, co budzi nadzieję, że troska o Cmentarz Powstańców Warszawy, wiedza i pamięć o tych, którzy tam spoczywają znajduje godnych kontynuatorów.

Skład Komitetu stanowią min.: Wanda Traczyk – Stawska ps. Pączek, Elżbieta Barbara Zybert, Stanisław Wyganowski, Andrzej Wielowieyski, Marcin Święcicki, Barbara Siedlicka, Wiesław Sikorski, Ewa Czerniawska, Michał Pawlik, Ewa Bratosiewicz, Wanda Szczech – Domańska, Jacek Wszoła, Małgorzata Busiakiewicz, Anna Mieczyńska, Ewa Ziółkowska, Bronisława Pikulska.

Społeczny Komitet ds. Cmentarza Powstańców Warszawy zaprasza do współpracy, do odwiedzania strony internetowej www.cpw1944.waw.pl, a w szczególności powstałej z naszej inicjatywy wirtualnej Ściany Pamięci.

Zapraszamy także do kontaktu pod adresem: Komitet ds. Cmentarza Powstańców Warszawy, Uniwersytet Warszawski, 00-927 Warszawa, Krakowskie Przedmieście 26/28.

W przededniu 70. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego apelujemy o wykorzystanie każdej sposobności, aby słowa recytowane bohaterskich uczestników Powstania Warszawskiego na ulicach i barykadach walczącej Warszawy nigdy się nie spełniły:

„A historia okłamie nas jutro, groby nasze wyrówna ktoś obcy,
umieramy, nie mówiąc że smutno, nie armia, nie wojsko, my dziewczęta i chłopcy”
.

Historia zapomnianego cmentarza-1024